یقین دارم توهم من راتجسم میکنی گاهی به خلوت با خیال من تکلم میکنی گاهی هر آن لحظه که پیدا میشوی از دور مثل من به ناگه دست وپای خویش راگم میکنی گاهی چنان دریای ناآرام و توفانی، تو روحم را اسیر موج های پر تلاطم میکنی گاهی دلم پرمیشود ازاشتیاق وخواهشی شیرین در آن لحظه که نامم را ترنم میکنی گاهی همه شعروغزل های پراحساس مرا با شوق تو می خوانی و زیر لب تبسم میکنی گاهی تو هم مانند من لبریزی از شور

مابینِ صحبتهای دوستانه ی من و زهرا بود که یکدفعه گفت، گفت که خاطرش است که روز عرفه ی آن سال تو از کلاس بیرون رفتی برای دعا. نمیدونم چرا این حرفی که از زهرا شنیدم اینقد رو مخم رفته؟ فکر میکردم این یه رازه! نمیدونستم غیر از خودم کسی هم میتونسته با خبر بشه؟ یعنی البته درست هم یادم نیست که به کسی گفته بودم یا نه؟! ولی توقع نداشتم بعد از بیشتر از ده سال بعد یکی بگه که من حواسم بوده و خیلی ... خودم هم

هیشکی نمیبینه بعد از تو میپاشم پر میشم از خالی دیگه نمیتونم شکل خودم باشم آینده مو بی تو ندیده میفروشم میترسم از دوریت ... از اینکه برداری دستاتو از دوشم . . : آهنگ (بیست و یک روز بعد) مهدی یراحی 1- یه حاله بی حالیم که باشم و بیام و دوتا کامنتو ببینم از بهترین آدمایی که تو عمرم دیدم، دیگه میتونم بد باشم؟ نه:-) خیلی خوبم، خیییییلی خوبم عالیم اصلا ، به این اشکهایی که دارن بی امون میچکن نگاه نکن اینا برا خودشون پایین میان، کی میتونه ناراحت باشه یا ناکام باشه وقتی تو این دنیا دوتا آدم حسابی دیده، من جزو خوش شانسای عالمم قطعا! اونم تو این دوره و زمونه. من میتونم سرمو بالا بگیرم و نقضِ تمامِ